نامه های مامان

[عنوان ندارد]

1392/1/5 20:47
نویسنده : مامانی
73 بازدید
اشتراک گذاری
این روزها با سنجاقک ، تنهایی هایم روزگار می گذرانم . 

از گل و لبخند خبری نیست اما من هستم و همچنان سعی می کنم که بنویسم ...

بنویسم تا شاید مرهمی باشد برای دلتنگی هایم ...

مجالی باشد که گهگاهی هر چند تلخ ، لبخندی بزنم ...

تمرینی باشد برای بودن .

خدا را چه دیده ای ...

شاید باز هم خواب
 گل رز سرخ را ببینم ...
 
و از ته دل بخندم .

بیا تا برایت بگویم چه اندازه تنهایی من بزرگ است ...
پسندها (0)
شما اولین مشوق باشید!
مطالبی دیگر از این نی نی وبلاگی

نظرات (0)